چرا تزريق به مخازن نفت، اولويت اصلي در مصرف گاز طبيعي است؟ مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط Administrator   
دوشنبه ، 8 ارديبهشت 1393 ، 09:54

 

امروزه روش‌هاي مختلفي براي افزايش بازيافت نفت در دنيا اعمال مي‌شود که بنابر ويژگي‌هاي هر مخزن نفتي، با يکديگر متفاوت هستند. از اين رو، يافتن روش بهينه براي افزايش بازيافت نفت از مخازن، نيازمند انجام مطالعات جامع و سپس اعمال روش مناسب است. در کشور ما بنابر شرايط موجود، تزريق گاز به مخازن نفتي براي بازيافت نفت، براي بيشتر مخازن کشور مناسب تشخيص داده شده است. در مطلب، نظرات خانم مهندس خالقي، رييس امور برنامه­هاي بلندمدت برنامه‌ريزي تلفيقي شرکت ملي نفت، در اين مورد بيان شده است: 

مقدمه 

در حوزة صنعت انرژي و اقتصاد کلان جامعه، صيانت از منابع و ذخاير نفت خام به‌عنوان يکي از ضروريات مهم و استراتژيک مطرح است. زيرا در حال حاضر، وابستگي کشور به درآمدهاي نفتي به‌گونه‌اي است که حتي نوسانات قيمت نفت خام از طريق تأثير بر درآمدهاي ناشي از صدور، بر روند فعاليت‌هاي اقتصادي کشور تاثير قابل ملاحظهِ‌اي خواهد داشت. 

اهميت تزريق به مخازن نفتي 

تزريق گاز به ميادين نفتي همواره يکي از اولويت‌هاي مهم شرکت ملي نفت ايران در چارچوب اهداف کيفي اين شرکت به شمار رفته است. اين امر به چند دليل عمده از اهميت خاصي برخوردار است: 

• لزوم حفظ حق آيندگان از منابع هيدروکربوري 

• لزوم نگهداشت ثروتي ملي که بايد تأمين‌کننده سرمايه‌گذاري‌هاي بلندمدت بخش نفت و ديگر بخش‌هاي اقتصاد و استحکام‌بخش زيرساخت‌هاي اقتصادي کشور باشد. 

• وابستگي اقتصاد ايران به درآمدهاي ناشي از صادرات نفت خام 

سه عامل تعيين‌کننده 

با توجه به ويژگي‌هاي خاص منابع نفتي کشور و نيز رفتار مخزن در قبال تزريق گاز، توجه به دونکته اساسي در تزريق گاز به مخازن، ضروري است: 

1- با توجه به ويژگي‌هاي خاص فيزيکي و شيميايي هر ميدان، تزريق گاز با حجم و ترکيبي مناسب با مديران صورت پذيرد. 

2- تزريق گاز در زمان مقتضي و مناسب انجام شود تا از هرزروي نفت ميدان جلوگيري گردد. عدم تزريق به موقع به يک ميدان، آسيب‌هاي جبران‌ناپذير و غيرقابل برگشتي را به ميدان وارد خواهد ساخت؛ به گونه‌اي که افزايش تزريق گاز به يک ميدان در زماني پس از زمان مقتضي در بسياري موارد، هيچگونه تأثيري در بازيافت ثانويه نفت نخواهد داشت. 
بنابراين، توجه به حجم و ترکيب گاز تزريقي و نيز زمان مناسب تزريق، سه عامل مهم و تعيين‌کننده براي تأثيرپذيري هرچه بيشتر ميدان از برنامه‌هاي تزريق است. 

لزوم تزريق گاز به ميادين 

بررسي مقايسه‌اي استفاده از گاز در بخشهاي مختلف مصرف‌کننده، نشان مي‌دهد که شاخص نت يک گاز در بخش تزريق معادل 11 سنت / متر مکعب است که از نت يک گاز در ساير بخشهاي مصرف‌کننده بيشتر است (شاخص نت يک، نشان‌دهندة بازدهي اقتصادي هر واحد گاز طبيعي مصرف شده در هر بخش از بعد اقتصادي است) بر اين اساس مي‌توان گفت نخستين اولويت مصرف گاز، تزريق است. 
بنابراين صيانت از منابع نفتي کشور و انجام به موقع برنامه‌هاي تزريق، نه تنها از بعد اقتصاد بخشي بلکه از بعد استراتژيک اقتصاد شرکتي و اقتصاد کلان جامعه از اولويت خاصي در مقايسه با ساير مصارف برخوردار است و اين امر، ضرورت توجه هرچه بيشتر به اين بخش را آشکار مي‌کند 

تأمين گاز مورد نياز تزريق و منافع اقتصادي کشور 

براي تأمين گاز مورد نياز تزريق به ميادين نفتي، تدوين برنامه‌هاي توليد (عرضه) و نيز، پيش‌بيني ميزان تقاضاي گاز طبيعي، اهميت فراوان دارد. گاز طبيعي يکي از حامل‌هاي انرژي با ويژگيهاي خاص اقتصادي (جايگزيني با فرآورده‌هاي نفتي)، اجتماعي و زيست‌محيطي است که جاذبه خاصي را از نظر مالي و بخشي دارد. علاوه بر آن ايجاد امنيت عرضه انرژي در کشور رابطه مستقيمي با برنامه‌هاي توليد اين حامل انرژي دارد. اما بايد به اين واقعيت توجه کرد که تخصيص توليد محدود گاز طبيعي در دوره‌هاي زماني مشخص، بايد با درنظر گرفتن اولويت‌هاي مصرف (اعم از مصارف‌بخشي، تزريق و صادرات) انجام شود؛ به‌عبارتي منافع اقتصادي کوتاه‌مدت، ميان‌مدت و بلندمدت کشور را بايد در چارچوب سياستهاي کلان اقتصادي کشور و به طور همزمان مورد توجه قرار داد